از تمام جهات - مخصوصا به شكلى كه در آيه آمده است ترجيح داد ، بنا بر اين ترتيب فوق روى حساب ترتيب در اهميت نيست . در آيه بعد دليل اين فرار را بيان كرده ، مىفرمايد : « در آن روز هر كدام از آنها وضعى دارد كه او را كاملا به خود مشغول مىسازد » * ( ( لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيه ) * ) . تعبير به « يغنيه » ( او را بىنياز مىسازد ) كنايه ظريفى است از اين حقيقت كه در آن روز آن قدر انسان به خود مشغول است ، كه به ديگرى نمىپردازد و حوادث بقدرى شديد و هولناك است كه براى اشغال تمامى فكر و قلب او كافى است . در حديثى آمده است كه بعضى از خاندان پيامبر ص از آن حضرت سؤال كردند كه آيا در روز قيامت انسان به ياد دوست صميميش مىافتد ؟ در جواب فرمود : ثلاثة مواطن لا يذكر ( فيها ) احد احدا عند الميزان حتى ينظر أ يثقل ميزانه ام يخف ؟ و عند الصراط حتى ينظر ا يجوزه ام لا ؟ و عند الصحف حتى ينظر بيمينه ياخذ الصحف ام بشماله ؟ فهذه ثلاثة مواطن لا يذكر فيها احد حميمه و لا حبيبه و لا قريبه و لا صديقه ، و لا بنيه و لا والديه و ذلك قول اللَّه تعالى : « * ( لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيه ) * « سه موقف است كه هيچكس در آنها به ياد هيچكس نمىافتد : اول پاى ميزان سنجش اعمال است تا ببيند آيا ميزانش سنگين است يا سبك ؟ سپس بر صراط است تا ببيند آيا از آن مىگذرد يا نه ؟ و سپس به هنگامى است كه نامه‌هاى اعمال را به دست انسانها مىدهند تا ببينند آن را به دست راستش مىدهند يا دست چپ ؟ اين سه موقف است كه در آنها كسى به فكر كسى نيست ،